FARZET

HAZİRAN . . .

F A R Z E T   . . .

Yarım kalmış bir kitap , bir film gibi … Sulanmayan bir çiçek gibi … Yerinden olmuş yaprak gibi düşüyoruz … Savruluyoruz … Ben ya da sen … Ne fark eder ki …???

Baştan yaşanır elbet … Ama ne önemi kalıyor ki … Bir rüya gibi … Uyur uyanık arası…  Herkesin gözü önünde … Kimsenin anlamadığı … Kimsenin bilmediği … Ne oldu sahiden …???

Sertab Erener ‘in şarkısındaki gibi oluyor bazen işte hayat …

‘’Hiç olmamışız FARZET‘’ …

Gel de , farzet işte …    F A R Z E T . . .

Haziran geldi … Yaz havası hepimize değdi … Retro denilen hareket hepimizi etkiledi belki de … Aldığımız yaralarla , iniş çıkışlarla , yenilenen hayatlarımızla , yeni karar ve adımlarımızla , yanımızda yer alan gerçek (!) insanlarla ve yeni yolculuğumuzla yeni , yepyeni bir ayı karşılıyoruz … Ruhumuzun dingin tarafı ses veriyor sanki … Bu sesi kimler duyabiliyor acaba …? 

Hayat yolculuğumuzda , duymamız gereken en önemli ve en etkili ses ; kendi iç sesimiz , kalbimizin sesidir … Bazen en doğru yol , herkesin gösterdiği değil ; kalbinin sessizce işaret ettiği yoldur . İçinden gelen sesi dinlediğinde ; hayat daha anlamlı , adımlar daha sağlam olur . Kendin ol , hissettiğini yaşa ve ruhuna iyi gelen şeylerden vazgeçme … Son zamanlarda asıl ihtiyacımız olan , tam olarak bu … Herkesin sahte olduğu , her yeni günde bazen yaraları kapatmak için , bazense bazı kişiler için bir Show dünyasına girer gibi takılan günlük maskelerin ardına saklanan insanlardan biraz olsun ayrışabilmek ve ruhumuzu korumak için kalbimizin sesini duymalı ve dikkate almalıyız . 

Ama bazılarımız var ki , kendi iç sesini duymak bir tarafa , bir de o sesle çatışma yaşıyor … Kalbini duymayan bir insandan daha aciz ne olabilir ki … Böyle kişiler , emek israfı … Siz ışık olursunuz , yeri gelir pusula olursunuz kendini ve yörüngesini kaybedene … Ama o kişiler , kendi kalbini bile duymazken , sizi nasıl duysunlar … !?  Geri durun, böylelerinden geri durun … Mesafe ; halden anlamayan , değer bilmeyen , emek karşılığı görmeyen herkes için en gerekli olanı …

‘’ İçine sefer etmeyen , dünyayı dolaşsa ne …

Kendini görmeyen , alemi görse ne …

Gören de , gösteren de O …

Sen görmeyi gözden mi sandın …? ‘’ demiş değerli Mevlana Celaleddin-i Rumi . . .

Haziran … 

Güneşin tenimizde bıraktığı sıcaklık gibi , hayat da ruhumuzda güzel izler bıraksın …

İçimiz , bir yaz akşamı kadar huzurlu olsun …

Atmaya cesaret edilemeyen tüm adımlar için yeni bir rota çizilsin … Hayatımıza yeni heyecanlar karışsın …

Deniz kıyısına vuran dalgalar gibi , hayat da içimizde biriken tüm ağırlıkları sessizce alıp götürsün …

Yıldızlarla dolu bir yaz gecesi gibi , hayat da bize yeniden hayran kalacağımız güzellikler getirsin …

Bir martının gökyüzüne bıraktığı özgürlük hissi kalbimize değsin …

Denizin ufukla birleştiği yerdeki o sonsuzluk gibi hayatlarımızda yeni ihtimaller açılsın … Kalbimiz heyecanla çarpsın …

Deniz kabuklarının içinde sakladığı sesler gibi , hayat da bize unutamayacağımız güzel anılar biriktirsin …

Kalbimize bir gün batımı dokunsun , acele etmeyen o huzuruyla bizlere yaşamayı yeniden hatırlatsın …

Tükeniyor sandığımız umutlar , bu ay yeniden kök salsın ; elimdeki kalem , hayatlarımıza yeni cümleler yazsın …

Denizin sonsuzluğu , içimizde sıkışıp kalan bütün ihtimallere değsin …

Gökyüzünden kayan bir yıldız gibi , içimizden geçen bütün güzel dilekler gerçek olacağı yolu bulsun …

İçimizde hala yaşayan o ihtimal , gerçek olacak cesareti bulsun …

Bu yaz , bizi sıcacık sarıp kalbimizdeki buzları eritecek …

Haziran …

Yeni ay , yeni umutlar , yeni gülüşler …

Merhaba Haziran . . .