MASUMİYET MÜZESİ

Masumiyet Müzesi …

Bir solukta izlenen keyifli bir dizi …

Değerli bir eser …

İstanbul ‘un eski sokaklarında , vitrin camlarına yansıyan sarı akşam ışıkları altında başlayan bir hikaye … Kimsenin tahmin etmediği kadar derin , kimsenin kolayca unutamayacağı kadar sarsıcı … Masumiyet Müzesi , bu kez sayfalardan çıkıp ekrana taşındı ve bir anda herkesin konuştuğu bir diziye dönüştü .

1975 ‘in  İstanbul ’unda varlıklı bir ailenin oğlu Kemal ‘in hayatı tek bir karşılaşma ile alt üst olur . Nişan hazırlıkları , şık davetler ve kusursuz görünen bir gelecek … Hepsi , bir karşılaşma ile anlamını yitirir.  İki farklı dünyanın kesişmesi ile başlayan bir aşk hikayesi … Ve hatta , bir aşk hikayesinden fazlası …

Gizli buluşmalar , saklanan bir aşk ve kimseye anlatılmayan bir bağ … Sonra bir kopuş … Ve derin bir sessizlik … O andan itibaren , hayat beklemekten ibaret hale gelir . Yıllar geçer , insanlar değişir , şehir dönüşür ama iki insanın içindeki boşluk aynı kalır .

Aslında tek bir umudun etrafında döner bütün beklenti … Belki bir gün yeniden …

Bir küpe ... Bir biblo… Dudakların temas ettiği bir sigara izmariti … Koku… Bir saç teli … İnsanın sevdiğine dair her bir eşya , her bir detay , dokunduğu , temas ettiği her bir şey , hayatın içindeki küçük ayrıntılar , seven bir insan için o kadar değerlidir ki … O kadar , sevdiğinin izlerini taşır ki … Bu eşyalar zamanla bir adamın kalbinin haritasına dönüşür .   

Birbirini seven iki insandan ,  ayrılık sonrası hayatta kalan olmaz … Seven iki insanın kopuşu sonrası yaşanan her ne varsa  , yaşamaya benzemez …

Bu dizi , yalnızca bir aşk hikayesi anlatmıyor ; kaybın , saplantının , sınıf farklarının , bambaşka hayatlarda bir bütün olmanın sızısını anlatıyor … Ve tabii, dönemin İstanbul ‘unu , aile ilişkilerini , televizyon ve gazetelerin gündelik hayattaki yerini , sınıfsal ayrımları ve toplumun ahlak anlayışını da incelikle yansıtıyor . Bu yönüyle de , aynı zamanda bir şehir ve dönem portresi niteliğinde …

Bazı romanlar vardır ;  yalnızca bir hikaye anlatmaz … Bir hayatın içine saklanmış duyguları , kokuları , eşyaları , ve sessizlikleri de beraberinde taşır . Orhan Pamuk ‘un uzun yıllara yayılan emeği ile ortaya çıkan Masumiyet Müzesi tam da böyle bir eser … Bu eser , 2008’de yayımlandığında büyük ilgi gördü ve daha ilk günlerde satış listelerinin zirvesine yerleşti . Kitap basılmadan önce bile çeviri haklarının onlarca dile satılması , uluslararası ölçekte nasıl bir merak uyandırdığını gösteriyordu . Nitekim kısa süre sonra New York Times tarafından yılın en iyi kitapları arasında gösterildi .

Ama bir dizi olarak da , ekranlarda o kadar güzel , o kadar hisli işlenmiş ki … Hem oyuncular ,hem senaristimiz , hem de yönetmenimiz bunu layığı ile izleyiciye ulaştırmış . Normal şartlarda kitabı olan bir hikayeyi izlemekten , ekranda görmekten pek hoşlanmam . Çünkü , kitapta işlenen hikaye ile ekranda işlenen hikaye maalesef birbiri ile bağdaşmaz . Ve yine maalesef ki , ekranlar kitapta alınan hazzı izleyiciye işleyemez . Kitap sayfalarında anlatılan her zaman daha derindir … Ve ekrana taşınan hikaye , kitaba göre hep eksik kalır . Ancak bu diziyi izlerken böyle düşünmedim … İşte bu sebeple , emeği geçen herkesi tebrik ediyorum .

Peki , size göre aşk nedir ?

Şimdilerde , diziyi izleyen herkesin yorumladığı gibi bir takıntı hali midir ;  yoksa bir ömrü bir kişi ile tamamlamayı istemek ve sevdiğine dair anılarla bile mutlu olabilmek midir ?  … …

Aşk ‘ a dair sizin düşünceniz ve yorumunuz nedir bilemiyorum ama , dilerim yazımı okuyan herkes bir nebze de olsa bunu kendi dünyasında değerlendirmiştir .

Cesaret edilemeyen aşk …  İnsanlar ne der diye yaşanmayan duygular … Geçip giden bir ömür … … Bazı insanlar , duygularını saklarken hayatını kaybeder …

Sembolik bir eşya ile başlayan hikaye  ve o eşya için kurulan cümle , aslında  Kemal ‘ e yöneltilmiş bir aynadır .  ‘’ İnsanlar ne der diye duygularını yaşamayanlar var .’’ cümlesi ,  pasif-agresif bir sitem değil ; çok bilinçli bir yüzleştirmedir . 

Ben , size sorduğum soruyu dizi karakterleri üzerinden izah  ederek devam etmek istiyorum .

Kemal ‘in temel problemi şudur :   Sever , ama seçemez … İster , ama sahip çıkamaz … Bağlanmak ister , ama bedel ödemekten korkar … Bu yüzden hayatını ‘’güvenli görünen’’ seçimlerle kurar .

Sibel , toplumun onayladığı hayat …

Füsun , kalbinin istediği hayat …

Kemal , ikisini de bırakmaz .  Ama hiçbirini tam yaşayamaz …

Bu , psikolojide  ‘’kaçınan bağlanma’’ örüntüsüne çok benzer . Kaçınan kişiler , duygusal yakınlıktan korkar , kaybetme ihtimalini yaşamak istemez  , ‘’ya yanlış seçim yaparsam?’’ kaygısıyla karar veremez , sonuç olarak konforu seçer .

Ve Kemal’in nişanı sürdürmesi , hayatına hiçbir şey olmamış gibi devam etmesi , bir aşk tercihi değil , topluma dayalı bir kaygı yönetimidir .

Sibel cephesinde ise :  Bu ilişkide gerçeği sezer , ama görmezden gelir … Çünkü onun da temel motivasyonu şudur , ‘’boşa gitmesin’’ …  Bu duygusal yatırım tuzağıdır … Ne kadar çok emek verirsen , çıkmak o kadar zorlaşır …

Füsun ‘a geldiğimizde  :  Kemal ‘in ilgisini aşk zanneder …  Arzulanmayı , sevilmek zanneder …

İşte bütün bu karmaşada  , ilerleyen süreçte görülen duygu dalgalanmaları , öfke-pişmanlık döngüsü , bağlanma-kopma salınımları borderline örüntülere benzeyen bir yapı oluşturur .

Ama bu ‘’etiket’’ değil ,  bir sonuçtur …

Kemal en başta cesur olsaydı , kimse bu kadar yara almayacaktı … Net olsaydı , iki kadının hayatı bu kadar parçalanmayacaktı …  Kendi de , kendini gerçek anlamda dönüştüren gerçek bir bağı , hayatının gerçeğine taşıyacaktı …

Ama o , ‘’insanlar ne der’’ dedi ;

Ve ‘’ben ne hissediyorum’’ sorusunu susturdu …

Kadersel bir olguyu kaçırdı … … …

Unutmayalım ki ,

Her hakiki aşk , umulmadık dönüşümlere yol açar ... Aşk , bir milad demektir … Şayet ‘’aşktan önce’’ ve ‘’ aşktan sonra’’ aynı insan olarak kalmışsak , yeterince sevmemişiz demektir …  İnsan , aşka düştüğünde bambaşka bir benliğe bürünür ,  kendi öz benliği ile karşılaşır … İşte bunun farkına varmak herkese nasip olmaz …

Dilerim sizler gerçek aşk ile karşılaşır  ve karşılaştığınız aşkta hem mutluluğun , hem de kendinizdeki gerçek dönüşümün farkına varırsınız …

… … …

Sevgiler . . .