İzleyecek ama tepki vermeyeceksin (!)

Ağustos… İçindeki sihire inanan tüm kalpler için …

Hoş geldin Ağustos …

Yılın en uzun ayını yaşıyor gibiydik … Temmuz sanki zamanı uzattı …  Ne olduğunu anlamadığımız enerjilerden geçerken , kılı kırk yaran zihinlerimiz içimizde konuları uzattı … Dışardan hayat  akıp yolunu bulurken , içerde bir yerlerde hala dur noktasında gibiyiz . Temmuz’a hızlı başlatıp sonra iki ileri bir geri moduna aldı gökyüzü bizi … Bunu sanıyorum hepiniz hissetmişsinizdir .

Yangınlarla , zorluklarla  , yol ayrımlarıyla , mücadele ile geçen bir ay daha geride kaldı … Hepimizin yürekleri yandı …  Öyle bir zarardayız ki , neresinden tutsak kar etmez … Yakan da , yaktıran da her iki cihanda gülmesin …  Vicdanın dili , dini , ırkı , mezhebi , kadını-erkeği ya da siyaseti yoktur . Vicdan ya vardır , ya yoktur … Nefes alan ve bizlere nefes aldıran o güzelim ağaçlarımız , ormanlarımız , bu ormanları yuvası bilen daha nice canlar , yangından zarar gören evler , çiftlikler …  Şu an yazarken bile insanın yüreği sızlıyor … Yana yana izledik ülkemin yangınını … Tam yetki , sıfır sorumluluk (!) …

İzleyecek ama tepki vermeyeceksin (!)  Bakmak istemiyoruz , ama bakmak zorundayız … Yanıyor orman, yanıyor vicdan … Yanıyor çocukların göğsü , annelerin duası , toprağın üstü , altı … Küle dönen yalnızca ağaçlar değil ; adalet duygumuz da , insan kalma çabamız da kuruyup düşüyor dallar gibi …  Çengelli iğnelerle açılmış bir yara gibi zaman … Gözümüzü zorla tutuyorlar açık … Zorla izliyoruz her şeyi ; sessizliği , vurdumduymazlığı , yalanı , talanı , cezasızlığı … Bir göz ; kanlı , yorgun ve çaresiz … Kapansa susacak , açılsa çıldıracak … Çünkü artık kimse sağ kalmak istemiyor böyle bir ülkede , sadece hissizleşmek istiyor … ama göz açık … O göz bizim … Bakamayacak halde olsak da hala görüyoruz … Ve bu , bizi en çok acıtan şey …  

‘’ Son ırmak kuruduğunda , son ağaç yok olduğunda , son balık  öldüğünde  , beyaz adam paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak. ‘’ bir Kızılderili Atasözü… Bence bunun üstüne herkes düşünmeli … 

 Nihayet zorlu ve uzun Temmuz ayı bitti … Dilerim Ağustos ayında bunları tekrar yaşamak durumunda kalmayız …  

Ağustos , kalbimizi ve zihnimizi bir dengede buluştur … Yüzümüzde gülümsemeler bırakacak tevafuklarla karşılaştır ... Ağustos ayını güzel başlangıçlara vesile kıl … Karşımıza iyi niyetle çabalayan kalpler çıkar …

Hayırlısı kolaylıkla nasip olsun , yolumuzdaki taşlar çekilsin , güzel günler bize ulaşsın , sevdiklerimizin hayatı güzelleşsin , emeklerimiz karşılığını bulsun , bize zarar veren her şeyden uzaklaşmak nasip olsun … İyi gelenlere ise şükürler olsun …

Serinleten yaz akşamlarında yeni umutlar yeşert kalplerimize … Kalbimizde her şeyin yolunda olduğunu bilmenin ferahlığı olsun … Kalbimiz , İYİ Kİ VAR  dediğimiz insanların varlığı ile ısınsın … Yeni umutlar yeşersin … Bugüne dek sabırla toprağa ektiğimiz tüm umutlar filizlenip çiçek açsın …

Ağustos ;  yarım kalan hayallerimize bir şans daha , kırılan kalbimize biraz daha anlayış getir …  Bu ay , kendimizi affetmek ve yeniden başlamak olsun … Küçük detaylarda büyük mutluluklar aramak , kalbimizi yormayan şeylere yönelmek olsun … Ve biliyorum ki , iyileşme güzel olacak …

Güneşin tam kalbinde , yılın en olgun zamanındayız . Bu ay ; durup soluklanma , içindeki sesi daha net duyma ayı … Gökyüzü hala umut yüklü , toprak cömert , kalbinin arzusu ise sabırsız …

Küçük bir niyetle başla : Bir sabah kahvesi , serin bir rüzgar , bir çocuk kahkahası ya da gözlerinin içini güldüren o hayal … Ağustos , sana kendini hatırlatmak için burada … Ne eksikse tamamlamak , ne yarımsa bütünlemek için … 

Bu ay , kendine söz ver : Yavaşla , şükret , derinleş …  Çünkü bazen en büyük dönüşüm ; bir  ‘’an’’ da saklıdır . 

Sevgili Ağustos , daha az acı ve daha çok sevgiyle gelmeni dilerim … 

Ağustos , yılın son yazı , belki de en güçlü başlangıcın habercisi …